De Zenón de Elea (ca. 490-430 a.e) cóntanse moitas cousas. Dióxenes Laercio, no apartado que lle dedica na súa Vidas dos filósofos, compila algunhas historias de diferente procedencia. No que parece haber acordo é en admitir que era discípulo de Parménides, sospeitándose que tamén fóra o seu erúmeno, esa posición na relación erótica pederástica traducida … Sigue leyendo Zenón «o deslinguado»
antiKitas 